မ်က္ရည္ လြယ္ရင္ မဖတ္ၾက ပါနဲ႔ မငိုၾက ပါနဲ႔

ကြၽန္မ သူ႔ကို ဘယ္ဘဝက ေရစက္ေၾကာင့္မွန္မသိဘူး စိတ္ထဲ က သနာမိ သံေယာဇဥ္ျဖစ္ မိေနတယ္။ ကြၽန္မ တေန႔ တေန႔ သူ႔ (wall)ထဲ ဘယ္နခါမွန္မသိ ဝင္ၾကည့္မိတယ္။သူကေတာ့ သတိမထားမိဘူးေလ …။တေန႔မွာ ကြၽန္မအရဲစြန႔္ၿပီး (messenger)က စကား သြားေျပာ ခဲ့ပါတယ္။သူနဲ႔ ကြၽန္မ စတင္သိခဲ့တာက………………(facebook) မွာ သူနဲ႔ ကြၽန္မက သူငယ္ခ်င္းေတြ ေပါ့ …။ ကြၽန္မ သူ႔ကို သတိထားမိ တာက သူက အသည္းကြဲ ကဗ်ာေတြ စာေတြ ေရးေလ့ရွိတဲ့ သူမို႔ပါ …။သူကလူထူးဆန္းေလး တစ္ေယာက္ေပါ့/

အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ေၾကာက္လန႔္ နာက်င္ေနတဲ့ မယုံၾကည္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ လို သူ႔အခ်စ္ေၾကာင္းေတြ ကို (status)တင္ေလ့ ရွိတယ္ …။အဲ့ဒီအခ်ိန္ကစလို႔ ကြၽန္မသူ႔အေၾကာင္းေတြ တျဖည္းျဖည္း သိလာခဲ့ ရတယ္ …။ သူဟာ အသည္းကြဲထားတဲ့ အခ်စ္ငတ္ေနတဲ့ သူတစ္ ေယာက္ဆိုတာက ကြၽန္မသူ႔အေပၚ အခ်စ္ေတြ တိုးလာေစဖို႔ အေၾကာင္းရင္းေတြ ျဖစ္လာခဲ့ရတယ္ …။ ဒီလိုနဲ႔……ကြၽန္မတို႔ အျပင္မွာ ေတြ႕ ခဲ့ၾကတယ္။အရမ္းးးခ်စ္ရတဲ့ (Online) ခ်စ္သူေတြေပါ့။ ေတြ႕တဲ့ သူတိုင္း အားက်ခဲ့ရတဲ့ ခ်စ္သူေတြ ေပါ့ …။သူ႔မွာ ကြၽန္မ မႀကိဳက္တဲ့ အခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနေပမယ့္ ကြၽန္မ သူ႔အေပၚ အခ်စ္ေတြ မေလ်ာ့ခဲ့ဘူး။

အၿမဲသူ႔ရဲ႕ အနားမွာ ရွိေန ေပးခဲ့တယ္ …။သူ႔ကလည္း ကြၽန္မအေပၚ သစၥာရွိတယ္။ကြၽန္မကလြဲၿပီး ဘယ္မိန္းခေလးမွ စိတ္မဝင္စား အေလး မေပးခဲ့ဘူး။ဒါေတြက ကြၽန္မသူ႔ကို မခြဲရက္ ျဖစ္ခဲ့ရတာေတြပါ …။သူနဲ႔ ကြၽန္မ ရန္ျဖစ္စကားမ်ားလည္း ခဏပဲ (၃)နာရီထက္မပို ဘူး။ၿပီးရင္ ျပန္ေခ်ာ့ ျပန္ခ်စ္ၾကတာပါပဲ။ဒီလိုနဲ႔ ခ်စ္သူသက္တမ္း (၅) လျပည့္လာပါေတာ့တယ္ …။အခ်စ္ေတြ သံေယာဇဥ္ ေတြ တျဖည္း ျဖည္း တိုး လာခဲ့တယ္။ သူကလည္း ကြၽန္မကို အျပည့္ဝယုံၾကည္ခဲ့ပါတယ္ …။သူစိမ္းေယာက်ာ္းေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ ကြၽန္မ လက္တြဲ ေလွ်ာက္ေန ရင္ေတာင္ သူကကြၽန္မ သူငယ္ခ်င္းလို႔ပဲ ထင္တယ္တဲ့ ေသတာေတာင္ ကြၽန္မသူ႔အေပၚ သစၥာမေဖာက္ဘူးဆိုတာ သူယုံတယ္တဲ့။

ဒါ ကြၽန္မအေပၚ သူထားတဲ့ ယုံၾကည္မႈပါ ။ကြၽန္မဘက္ကလည္း ဘယ္တုန္းကမွ သူ႔အေပၚ သစၥာမေဖာက္ခဲ့သလို ဘယ္ေယာက်ာ္းေလး နဲ႔မွလည္း အေရးတယူ အေရာတဝင္ မေနခဲ့ဘူး …။သူလည္း ဒီလိုပါပဲ သစၥာတရားက ေျပာစရာမလိုေအာင္ကို ျပည့္ဝခဲ့ပါတယ္ …။ကြၽန္မ (facebook account password) မွန္သမွ် သူသိသလို ကြၽန္မ စိတ္ဆိုး စိတ္ေကာက္ျဖစ္တိုင္း သူကြၽန္မ (account)ထဲဝင္ၿပီး (only me)နဲ႔ သူေျပာခ်င္တဲ့ စကားေတြကို (status) ထဲတင္ထား တက္တယ္ေလ …။ကြၽန္မ စိတ္ဆိုးေျပလို႔ လိုင္းေပၚတက္ရင္ ကြၽန္မ (wall)မွာ သူ႔(only me)ကေန တင္ထားတ ဲ့စာေတြ႕မွ ေက်နပ္တယ္။သူ႔ေခ်ာ့ထားတဲ့ စာေတြ႕မွ သူ႔ကို စိတ္ဆိုးေျပတက္တယ္။

ဒါသူသင္ေပးထားတဲ့ ကြၽန္မ အက်င့္ေတြေပါ့..။ဒီလိုနဲ႔…ကြၽန္မ သူ႔အတိတ္က ဒဏ္ရာေတြကို ကြၽန္မလက္နဲ႔ ေဖးမေပးလိုက္ ကုသေပးလိုက္ ေပါ့။ သူကလည္း ကေလးဆန္တဲ့ ကြၽန္မကို အစစအရာရာ သည္းခံေပးလိုက္နဲ႔ အခ်စ္ေတြ ခိုင္ၿမဲခဲ့ၾကတယ္ …။တေန႔…………မထင္မွတ္ ထားတဲ့ ျဖစ္ရပ္ဆိုးႀကီးတခု ကြၽန္မတို႔ ဘဝထဲ ဝင္လာခဲ့တယ္ …။ကြၽန္မ အရမ္းေမ့တက္လာခဲ့တယ္။တခုခုဆို အလိုမက် ေဒါသေတြ ထြက္ ခဲ့၊ သူ႔ကိုလည္း ဘာပဲလုပ္လုပ္ အေကာင္းမျမင္ အျပစ္ေတြ တင္ေနမိတယ္ …။အိမ္က မိသားစုနဲ႔လည္း အဆင္မေျပ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ကြၽန္ မကို ကြၽန္မဘာေတြ ျဖစ္ေနလဲကို မသိေတာ့တာ …။ကြၽန္မ သူခ်ိန္းထားရင္လည္း သြားခ်င္မွ သြားတယ္။

သူေျပာထားတဲ့ စကားေတြကိုလည္း ေျမ့ပီး သူ႔ကိုျပသာနာေတြ ရွာမိတယ္။ (၁) လေလာက္ၾကာေတာ့ သူကြၽန္မကို စကားစလာတယ္ …။ကြၽန္မကို သူကေျပာတယ္ ။ ကေလး မင္းအခုတေလာ ကိုကိုနဲ႔ စိတ္ခ်င္းေဝးေနသလိုပဲ……မင္း ကိုကိုခ်ိန္းလိုက္တိုင္း အေလးနက္ မထားဘူး အၿမဲေမ့ေနတယ္……မင္း ကို႔ကိုကို ခ်စ္ေသးရဲ႕လား……တဲ့ …။ကြၽန္မ စိတ္အရမ္း ဆိုးသြားခဲ့တယ္…………ငါ့ကို……ဘာလို႔ မယုံၾကည္တာလဲ ငါဒီေလာက္ထိ သူ႔အေပၚခ်စ္တာ ကိုလို႔ေတြးၿပီး မ်က္ရည္ေတြ က်လာခဲ့တယ္ …။သူကလည္း သူေျပာမိတဲ့ စကားတ ခြန႔္အတြက္ သနားသြားမိတယ္ ထင္တယ္ သူ႔ရင္ခြင္ ထဲ ထည့္ၿပီး ငိုေနတဲ့ ကြၽန္မကို ႏွစ္သိမ့္ရင္း …။

ကိုကို စကားေျပာ မွားသြားတယ္တဲ့ ကေလးကို ငိုေအာင္ လုပ္မိၿပီ ကေလး ကို႔ကိုကို ဒီေလာက္ထိ ခ်စ္တာ ကိုကိုသိရက္နဲ႔ကြာ………ဆိုၿပီ သူ႔ကိုယ္သူ ေဒါသေတြထြက္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေရ႐ြတ္ေနမိတယ္ …။ဒီလိုနဲ႔…………တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္ ကြၽန္မအေျခေနက ပိုပိုဆိုးလာ ပါ တယ္။ေခါင္းက အရမ္းနာက်င္ ကိုက္ခဲတဲ့ အခ်ိန္ေတြဆို သူနဲ႔ ေတြ႕တိုင္း ေအာ္ဟစ္ ျပသာနာရွာေနမိတယ္ …။ကြၽန္မ ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္ ေဆးခန္းျပဖို႔ ေဆးစစ္ဖို႔ …။အရင္ကဆို သူပါမွ အျပင္ထြက္ေလ့ရွိတဲ့ ကြၽန္မ သူ႔ကို အဲ့ဒီေန႔က ကြၽန္မ မေခၚခဲ့။သူငယ္ခ်င္းအိမ္ သြားလည္ ဖို႔ဆိုၿပီး ေဆးစစ္ဖို႔ တစ္ေယာက္တည္း ထြက္လာခဲ့တယ္ …။

ကြၽန္မ မ်က္လုံးေတြ ေဝဝါးၿပီး အမည္မေဖာ္လိုတဲ့ နာက်င္မႈ႕ နဲ႔အတူ မ်က္ရည္ေတြ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ က်လာပါတယ္ …။ေဆးစစ္ခ်က္ အ ေျဖ စာ႐ြတ္ အေပၚ ကြၽန္မ မ်က္ရည္ေတြ ႐ႊဲစိုေစခဲ့တယ္ …။ကြၽန္မမွာ ဦးေႏွာက္ ေသြးယိုစိမ့္တဲ့ ေရာဂါရေနၿပီးတဲ့…တျဖည္းျဖည္း အသိ ညဏ္ေတြ ဆုံး႐ူံး ရေတာ့မယ္တဲ့ …။ဆရာဝန္က ကြၽန္မကို သနားလို႔ အေျဖကို မေျပာခ်င္လို႔ အိမ္ကလူႀကီး မိဘကိုေခၚခိုင္းၿပီး ေဆးကုသ ခံယူဖို႔ ေျပာတယ္ …။ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မ အိမ္ကလူႀကီးေတြကို စိတ္မဆင္းရဲေစခ်င္လို႔ ကြၽန္မ တစ္ေယာက္တည္း ႀကိတ္မွိတ္ၿပီး ခံစားခဲ့တယ္ …။ကြၽန္မ သိတာေပါ့ ဒီေရာဂါက အလြန္ဆုံးခံရင္ (၅)လ (၆)လပဲဆိုတာ …။

ကြၽန္မ စိတ္ကို ျပန္တင္းၿပီး ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္အတြက္ ျပင္ဆင္မယ္ဆိုၿပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့တယ္ …။အဲ့ဒီေန႔ ……တေန႔လုံး ကြၽန္မ သူ႔ကို ဖုန္း မဆက္ပဲ အိပ္ယာထဲမွာ ဘာဆက္လုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားေနခဲ့မိတယ္ …။ကြၽန္မ ေၾကာက္မိတာ ေသရမွာကို မဟုတ္ဘူး။ကြၽန္မ သိပ္ ခ်စ္ရတဲ့ ကြၽန္မခ်စ္သူကို ကြၽန္မအတြက္ ခံစားၿပီး က်န္ေနခဲ့ရမွာကိုပါ။ကြၽန္မ အဲ့အခ်ိန္တုန္းကေလ သူ႔ရင္ခြင္ထဲဝင္ၿပီး အားရပါးရ ငိုပစ္ခ်င္ ခဲ့တာေပါ့ …။ဒါေပမယ့္ေလ…ကြၽန္မ ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္..။ ကြၽန္မ အခ်ိဳးေတြ ေျပာင္းလာတယ္။ သူ႔အေပၚသူ႔နဲေတြ႕တဲ့အခါ ကိုက္လိုက္တဲ့ ေခါင္းေတြက အပ္ေတြနဲ႔ တူေတြနဲ႔ ထုေနသလိုကို ခံစားရတာ …။အဲ့အခ်ိန္ေတြဆို ကြၽန္မ သူ႔ကို ျပသာနာရွာတယ္။

နင္ေတြ ငါေတြ သုံးၿပီးေတာ့ မေျပာစဖူး သူ႔ကိုေျပာလာတယ္။အဲ့ဒီအခ်ိန္ေတြဆို သူမ်က္ႏွာမေကာင္းဘူး မ်က္ရည္ေတြ ဝဲတက္ေနတယ္ ဆို တာ ကြၽန္မ သတိထားမိတယ္ …။ကြၽန္မေလ သူ႔ကို အဲ့လို စိတ္ထဲမပါတာေတြ ေျပာမိလိုက္တိုင္းအက္စစ္နဲ႔ ရင္ဘတ္ကို ပတ္သလို ခံစားေန ရတာပါ …။ကြၽန္မ အိမ္ကလူေတြ သိပ္မမွတ္မိခ်င္ေတာ့ဘူး……………နာမည္ေတြ ေမ့သေရာင္ ရွိလာေနတယ္……………အမ်ိဳးေတြဆို လမ္းမွာေတြ႕ရင္ သူတို႔ လာႏုတ္ဆက္ရင္ မသိသလို ျပန္ၾကည့္ေနမိတယ္ …။အိမ္က ေမေမက ကြၽန္မကို မသကာလႋု႔ အခန္းထဲ ဝင္ရွာတယ္။ ကြၽန္မ ေက်ာင္းက ျပန္လာေတာ့ ေမေမက ကြၽန္မကိုေျပးဖတ္တယ္ …။ငါ့ သမီးေလး…ငါ့သမီးေလး…ဆိုၿပီး ဆို႔နင့္ၿပီး

စကားပင္မေျပာႏိုင္ ငိုေနမိပါေတာ့တယ္ …။ကြၽန္မလည္း ေမေမ့ကို ဖတ္ၿပီး သိုးဝွတ္ထားသမွ် ရင္ဘတ္တခုလုံးကို ဖြင့္ခ်လို႔ ေအာ္ငိုလိုက္ ပါေတာ့တယ္ …။ေမေမ့လက္ထဲက ကြၽန္မ ေသာက္ေနက် အကိုက္ခဲေပ်ာက္ေဆးေတြနဲ႔ ေဆးစစ္ထားတဲ့ အေျဖလႊာကို ဆုတ္ကိုင္ထား တယ္ …။ေမေမအရင္က တားတယ္။အကိုက္ခဲ ေပ်ာက္ေဆးေတြ အားမကိုးနဲ႔ ေဆးခန္းျပပါဆို ကြၽန္မ ေပေတၿပီး ေနတယ္။ေခါင္းမူးတယ္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး ဆိုတာနဲ႔ အကိုက္ခဲေပ်ာက္ေဆးေတြ အားကိုးၿပီး ေနခဲ့တယ္ …။အခု အဲ့ေဆးေတြက ကြၽန္မနဲ႔ ကြၽန္မ ခ်စ္ရသူေတြကို ေသကြဲ ကြဲေစခဲ့ၿပီေလ……ဒီလိုနဲ႔………ကြၽန္မ အသိညဏ္ေတြ ယို႔ယြင္းလာခဲ့ၿပီးေလ …။ကြၽန္မ ကိုကို႔ ကို တေန႔ ေတြ႕ဖို႔ ခ်ိန္လိုက္ပါတယ္။

သူနဲ႔ အဆက္သြယ္ျဖတ္ထားတာ ၾကာပီေလ (၂)လေတာင္ရွိေတာ့မယ္ …။သူဖုန္းဆက္မွာဆိုးလို႔ ဆင္ကဒ္ေတြ ျဖဳတ္သိမ္းထား ခဲ့တယ္ လိုင္းမတက္ပဲ အိမ္ထဲမွာပဲ ပုန္းေနခဲ့တယ္။ေမေမ့ကိုလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးရင္ ခရီးထြက္ေနတယ္လို႔ ေျဖေပးဖို႔ မွာထားခဲ့တယ္ …။ေမေမကလည္း ကြၽန္မခံစားေနရတာကို သိေတာ့ အစစအရာရာ လိမ္ေပးခဲ့တယ္ …။သူ႔ကို တေန႔မွ………………ေမ့မရခဲ့ဘူး။ ျပင္းထန္လာတဲ့ ေရာဂါေၾကာင့္ ကိုကို႔ကို မေမ့ေသးခင္ ကြၽန္မေတြ႕သင့္တယ္လို႔ ဆိုၿပီး ကြၽန္မ သူ႔ဆီ အရဲစြန႔္ၿပီး ဆက္သြယ္ခဲ့တယ္ …။သူနဲ႔ ေတြ႕ေနက် ပန္းၿခံမွာပဲ ခ်ိန္းလိုက္ပါတယ္………………ကြၽန္မထက္ သူကအရင္ ေရာက္ေနခဲ့တယ္။

သူ႔ကို ျမင္ျမင္ခ်င္း ေျပးဖတ္ခ်င္မိတာ အရမ္း…ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မ မ်က္ႏွာကို တင္းတင္းထားၿပီး …။ရွင္ေတာင္ ေရာက္ေနၿပီကို “လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။သူကြၽန္မဘက္ကို လွည့္ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ကြၽန္မရင္ေတြ ေၾကမြသြားမိတယ္ …။ကေလး……ေနေကာင္းလား စာေတြ ရေနၿပီးလားတဲ့ကိုကို႔ကိုေတာင္ ပစ္ထားၿပီး စာေတြ ႀကိဳးစားေနတာဆိုေတာ့ ငါ့ကေလးက စာေတြ အရမ္း……ပိုင္ေနမွာ ေသခ်ာေနတယ္ တဲ့ ေလ …။သူ႔ကို အဆက္သြယ္မျဖတ္ခင္ ကြၽန္မသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သူ႔ကို ၿပီးစလြယ္ မွာခဲ့တာရွိတယ္ေလ …။ကြၽန္မ ႏိုင္ငံျခားမွွာ ေက်ာင္းဆက္တက္ဖို႔ စာေတြလုပ္ရမယ္

ဒါေၾကာင့္ ကိုကို႔ကို အဆက္သြယ္ ျဖတ္မယ္လို႔ ဆိုၿပီးေပါ့…ကြၽန္မ မငိုမိေအာင္ အားတင္းလိုက္တယ္ …။သူအရမ္းပိန္သြားတယ္။ မ်က္တြင္း ေတြ ခ်ိဳင့္ေနတယ္ ႏႈတ္ခမ္းေတြလည္း ျဖဴဖတ္ေနတာပဲ..။ ကြၽန္မ ဘာမွမေျပာပဲ သူ႔မ်က္ႏွာကို စိုက္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္ …။ၿပီးမွ…….ကိုကို ကြၽန္မကို ေမ့လိုက္ေတာ့ ဆိုၿပီး စေျပာလိုက္တယ္ …။ကြၽန္မ……ရွင္နဲ႔ ဆက္မတြဲႏိုင္ေတာ့ဘူး……ရွင့္ေၾကာင့္ ကြၽန္မ အခ်ိန္ေတြ အကုန္ မခံႏိုင္ဘူး………ရွင္က ကြၽန္မဘဝအတြက္ အေထာက္အကူ မျဖစ္ေစဘူး …။ကြၽန္မ ရွင့္ကို စိတ္ကုန္ခဲ့တာ ၾကာေနၿပီး……စိတ္မပါပဲ …တြဲ ေနရတာ ကြၽန္မ အရမ္းပင္ပန္းေနပါၿပီ……ဒါေၾကာင့္ ရွင့္ အေဝးဆုံးကို ထြက္သြားေပးပါ လို႔ ေျပာလိုက္တယ္ …။

သူေလ လုံးဝမယုံႏိုင္ဘူးထင္တယ္။ကြၽန္မကို…ကေလးရယ္……………မေနာက္ပါနဲ႔…ကေလး ပစ္ထားခဲ့တဲ့ (၂) လမွာ ကိုကိုေသမတက္ ခံစားခဲ့ရတာပါ …။ကေလးကို ဆက္သြယ္ခ်င္ေပမယ့္ ကေလးစိတ္အေႏွာက္ယွတ္ ျဖစ္မွာဆိုးလို႔ ကိုကိုအဆက္သြယ္ေတာင္ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး …။(only me)နဲ႔ ကေလးကိုလြမ္းတိုင္း စာေတြ ေရးထားတာ အမ်ားႀကီးပဲ ကေလးရယ္ ကို႔ကို မေနာက္ပါနဲ႔ ကြာဆိုၿပီး ဖတ္မလို႔ လက္ကို ကမ္းလိုက္တဲ့အခါ ကြၽန္မ ခါးခါးတီးတီး သူ႔လက္ကို ဖယ္ထုတ္လိုက္တယ္ …။ကြၽန္မ………အသားကို မထိနဲ႔ ဆိုၿပီးသူအရမ္းအံ့ၾသ သြား တယ္။ကြၽန္မ တရစပ္ သူ႔ကိုေျပာလိုက္တယ္ …။ငါ့……အနားက နင္ထြက္သြားေပးပါ ငါနင့္ကို ……မလိုအပ္ေတာ့လို႔ပါ………

နင့္ရဲ႕ ……ခ်ဳပ္ခ်ဳယ္မႈေတြကို ငါမုန္းေနပီ……ငါ့ကို လြတ္လပ္ခြင့္ ေပးပါ …။နင့္……လမ္းနင္ေလွ်ာက္ပါေတာ့ လို႔ ေအာ္ငိုၿပီး ေမာင္းထုတ္ ပစ္လိုက္တယ္………သူ……ကြၽန္မငိုေနတာကို သူမၾကည့္ရင္ေတာ့လို႔ …။အင္ပါ………မင္းမငိုပါနဲ႔ ငါထြက္သြားေပးပါ့မယ္……ငါနား လည္ပါၿပီး……မင္ေပ်ာ္႐ႊင္ဖို႔……မင္းျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္ရဖို႔ ငါထြက္သြားေပးပါ့မယ္ ဆိုၿပီး သူကြၽန္မနဲ႔ ဆန႔္က်င္ဘက္အရပ္ကို လွည့္ ထြက္ သြားခဲ့ပါတယ္ …။တစ္စတစ္စ ေဝးကြာသြားတဲ့ သူ႔ေက်ာျပင္ကို မ်က္စိတဆုံး ကြၽန္မ ေငးၾကည့္ရင္း ႐ူးမတက္ ကြၽန္မ ငိုေႂကြးေနမိတယ္ …။အေတြးေတြ ထဲမွာ အရင္က ကိုကိုနဲ႔ကြၽန္မ စေနာက္တိုင္း ေျပာခဲ့ဖူးၾကတဲ့ စကားတခ်ိဳ႕ ျပန္ၾကားေယာင္ေနမိတယ္……

ကိုကိုနဲ႔……ကေလးအခုလိုေတြ ခ်စ္ေနမိတာ မေကာင္ဘူးေနာ္ …။အရမ္း……ခ်စ္ေနရင္ ေသကြဲ ဒါမွမဟုတ္ ရွင္ကြဲ ကြဲရတက္တယ္………ကိုကိုရဲ႕ ဆိုၿပီး ကြၽန္မ စေနာက္တိုင္း ကိုကိုက မဟုတ္တာ……မေျပာနဲ႔ ေပါက္ကရေတြ ဆိုၿပီး ကိုကို စိတ္တိုခဲ့ရတာေလးေတြပါ …။ခုေတာ့ …ဒီစကားေတြ တကယ္ျဖစ္လာၿပီး ကိုကိုရယ္…ကြၽန္မအေတြးေတြ ရပ္ၿပီး အျမင္ေတြ ေဝဝါးလာၿပီး …… ကြၽန္မ ေခါင္းေတြအရမ္း ကိုက္ခဲ့ လာၿပီး မရေတာ့ဘူး…… ကြၽန္မ မ်က္လုံးထဲ အမွာင္ရိပ္ေတြ လႊမ္းသြားခဲ့ၿပီ …။က်န္မ……… အျဖဴေရာင္… အခိုးေငြ႕ေတြ ၾကားမွာ ေမ်ာလႊင့္ ေနတယ္ အဲ့အခ်ိန္ ကိုကို႔ကို ဖ်က္ကနဲ ေတြ႕လိုက္တယ္ ကြၽန္မ ကို႔ကို ကို ေအာ္ေခၚေနတယ္ …။

ကိုကို ကြၽန္မကို ၿပဳံးၿပီး လွည့္ၾကည့္ေနတယ္…..ကိုကိုဆီ ေပ်ာ္ၿပီး ကြၽန္မ ကေလးတစ္ေယာက္လို ေျပးလိုက္တယ္………ကိုကို ႐ုတ္တရတ္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားခဲ့ပါတယ္ …။အဲ့အခ်ိန္ ကြၽန္မ ကိုကိုဆိုၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္လို႔ လိုက္ေအာ္ေခၚလို႔ ကိုကိုျပန္လာပါေတာ့ဆိုၿပီး ငိုေနမိတယ္ …။ဒါေပမယ့္ ………ကိုကိုမရွိေတာ့ဘူး ။ ကြၽန္မ အသားကုန္ ေအာ္ဟစ္ၿပီး ေအာ္ေခၚေနမိတယ္ ကိုကို ကြၽန္မဆီ ျပန္လာဖို႔…ကြၽန္မ …………လန႔္ႏိုးလာတယ္ ကြၽန္မ သတိရလာေတာ့ ေဆး႐ုံမွာ သတိလစ္ေနတာ (၃) ရက္ရွိေနၿပီးတဲ့ …။ေအာ္………ငါအိမ္မက္ မက္ေနတာကို !!!!!!!ေမေမက… ကြၽန္မအနားမွာ ရွိေနတယ္ …။

ၿပီးေတာ့………ကြၽန္မ မမွတ္မိ ေတာ့တဲ့ လူ ေလးငါးေယာက္ေလာက္ ကြၽန္မ ကုတင္နားမွာ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔…………ရပ္ေနၾကတယ္။ ေမေမကလြဲၿပီး……က်န္တာ ဘယ္သူ႔ကိုမွွ ကြၽန္မ မမွတ္မိေတာ့ဘူး …။အဲ့လူေတြထဲက ကြၽန္မနဲ႔ သက္တူ႐ြယ္တူ မိန္းခေလးတစ္ ေယာက္က နင့္……ကိုကို ဆုံးၿပီးတဲ့ …။ နင့္အတြက္ ………စာေလးတစ္ေစာင္ ေပးသြားတယ္ “တဲ့ ဆိုၿပီး ကြၽန္မ လက္ထဲ စာတစ္ေစာင္ ကမ္းေပးလာတယ္ …။ကြၽန္မ အသက္႐ူေတြ ခဏရပ္သြားတယ္…မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဘာလို႔ ကိုကိုက ေသရမွာလဲ………ေသရမဲ့ သူကငါေလ……ငါပဲဟာ ဆိုၿပီး ကြၽန္မ ေအာ္ဟစ္ေနတာ ကို ေမေမမၾကည့္ရက္ေတာ့လို႔ အခန္းအျပင္ကို ထြက္သြားတယ္ …။

ကြၽန္မ.… မယုံၾကည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို ျဖစ္ေနမိတယ္…ကိုကို႔ သူငယ္ခ်င္းလို႔ ထင္ရတဲ့ မိန္းခေလး နဲ႔ အကိုႀကီးတစ္ေယာက္က ….နင့္……ကို စိတ္ဆင္းရဲမွာစိုးလို႔ ငါ့ သူငယ္ခ်င္းက ဖြင့္မေျပာခဲ့တာ……သူ႔မွာ အစာအိမ္ ကင္ဆာ ျဖစ္ေနတာ ၾကာၿပီဟ…နင့္…သူ႔ကို အဆက္သြယ္ ျဖတ္ထားတုန္းက သူအ႐ူးတစ္ေယာက္လို တမ္းတေနခဲ့ရတာ ………ဆိုၿပီး ငိုသံပါပါႀကီးနဲ႔ ေျပာျပတယ္ …။ကြၽန္မစာ အိတ္ကို ဖြင့္ဖတ္လိုက္ေတာ့……………စာထဲမွာကေလး……(fb wall)မွာ ကိုကို ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ စာတင္ထားတယ္…ကေလးၾကည့္ လိုက္ပါ ..။ကေလးဒီစာကို ဖတ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ကိုကိုကေလးအနားမွာ……ရွိေနေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး……

ဒါေၾကာင့္ ကိုကိုေတာင္းပန္ပါတယ္…ကေလးေရ တဲ့ …။ကြၽန္မ ကပ်ာကယာ လိုင္းဖြင့္ၿပီး ကြၽန္မwall ထဲဝင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ only meကတင္ထားတဲ့ စာေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႕လိုက္ရတယ္…အဲ့မွာ ကြၽန္မစာေတြ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုကိုက…ကေလးျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဘဝကိုရဖို႔ ဆက္လက္ႀကိဳးစားပါ…ကိုကိုက ကေလးအတြက္ အမိူက္ျဖစ္ေနခဲ့မွန္သိရင္ အေစာကတည္းက လက္လြတ္ခဲ့မွာပါ …။

အခုေတာ့ ကိုကိုရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ……… ကေလးမ်က္ရည္ကို ကိုကိုေတြ႕ခဲ့ရတယ္……ကိုကို ကေလး အေပၚ မေကာင္းဘူးကြာ တဲ့ …။ကြၽန္မ အသံထြက္ၿပီး……ေအာ္ငိုပစ္လိုက္တယ္ ကိုကိုရယ္ ဆိုၿပီး………ကြၽန္မ စာကိုဆက္ၾကည့္တယ္ …။ကေလး……ကိုကို ခရီး ထြက္ဦးမယ္…ေစာင့္ေနေနာ္ကေလး အနားမွာ …အၿမဲတမ္းရွိေနမယ္ ကေလး ကိုကို႔ကို လမ္းခြဲႏိုင္တာ…… တကယ္ေတာ္ပါေပ့တယ္ ကိုကိုျပန္လာရင္ …………ဆုခ်မယ္ေနာ္ …။ကေလးအတြက္ …ကိုကို မလိုအပ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာေပးလို႔ ကိုကိုအခု စိတ္ခ်ရၿပီးေလအရမ္း ……ခ်စ္တယ္ ကေလးရယ္တဲ့ …။ကြၽန္မ…ထက္ ကိုကိုအရင္သြားၿပီးေပါ့……………

ကြၽန္မ စာအဆုံးထိဖတ္ၿပီးတာနဲ႔……ေမွာင္မိုက္တဲ့ အရိပ္ တစ္ခုေအာက္ ေရာက္ရွိသြားခဲ့တယ္ …။နားထဲမွာ………ေမေမ့ရဲ႕ ငိုသံ……လူေတြ ကြၽန္မ နာမည္ကို ေအာ္ေခၚသံ ကြၽန္မနားထဲ ၾကားတခ်က္ …မၾကားတခ်က္နဲ႔ မသဲကြဲေတာ့ဘူး …။ကမ္းေျခေလးတစ္ခု သဲေသာင္ျပင္မွာ ကြၽန္မ လမ္းေလွ်ာက္ေနမိတယ္………………… အဲ့အခ်ိန္ ကြၽန္မကို တစ္စုံ တစ္ေယာက္က ေနာက္ကသိုင္းဖတ္လိုက္သလို ခံစားလိုက္ရ တယ္ …။ကြၽန္မ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ “ကိုကို” ကြၽန္မ ကိုကို႔ ရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္လိုက္တယ္ …။ဒီတခါ …သူကြၽန္မအနားက ဘယ္ေတာ့မွွ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားေတာ့ဘူးဆိုတာ……ကြၽန္မ စိတ္က အလိုလိုသိေနၿပီးေလ …။ကိုကို ၿပဳံးၿပီး ကြၽန္မကို ၾကည့္ေနတယ္………… ကြၽန္မတို႔ ဒီတခါ ဆုံဆည္းရၿပီးေပါ့ေနာ္ …။

©ခ်စ္ေသာသူတိုင္း ေပါင္းဖတ္ရပါေစ …။ ။

REF: LET PAN

UNICODE

မျက်ရည် လွယ်ရင် မဖတ်ကြ ပါနဲ့ မငိုကြ ပါနဲ့

ကျွန်မ သူ့ကို ဘယ်ဘဝက ရေစက်ကြောင့်မှန်မသိဘူး စိတ်ထဲ က သနာမိ သံယောဇဉ်ဖြစ် မိနေတယ်။ ကျွန်မ တနေ့ တနေ့ သူ့ (wall)ထဲ ဘယ်နခါမှန်မသိ ဝင်ကြည့်မိတယ်။သူကတော့ သတိမထားမိဘူးလေ …။တနေ့မှာ ကျွန်မအရဲစွန့်ပြီး (messenger)က စကား သွားပြော ခဲ့ပါတယ်။သူနဲ့ ကျွန်မ စတင်သိခဲ့တာက………………(facebook) မှာ သူနဲ့ ကျွန်မက သူငယ်ချင်းတွေ ပေါ့ …။ ကျွန်မ သူ့ကို သတိထားမိ တာက သူက အသည်းကွဲ ကဗျာတွေ စာတွေ ရေးလေ့ရှိတဲ့ သူမို့ပါ …။သူကလူထူးဆန်းလေး တစ်ယောက်ပေါ့/

အချစ်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ကြောက်လန့် နာကျင်နေတဲ့ မယုံကြည်တဲ့ လူတစ်ယောက် လို သူ့အချစ်ကြောင်းတွေ ကို (status)တင်လေ့ ရှိတယ် …။အဲ့ဒီအချိန်ကစလို့ ကျွန်မသူ့အကြောင်းတွေ တဖြည်းဖြည်း သိလာခဲ့ ရတယ် …။ သူဟာ အသည်းကွဲထားတဲ့ အချစ်ငတ်နေတဲ့ သူတစ် ယောက်ဆိုတာက ကျွန်မသူ့အပေါ် အချစ်တွေ တိုးလာစေဖို့ အကြောင်းရင်းတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရတယ် …။ ဒီလိုနဲ့……ကျွန်မတို့ အပြင်မှာ တွေ့ ခဲ့ကြတယ်။အရမ်းးးချစ်ရတဲ့ (Online) ချစ်သူတွေပေါ့။ တွေ့တဲ့ သူတိုင်း အားကျခဲ့ရတဲ့ ချစ်သူတွေ ပေါ့ …။သူ့မှာ ကျွန်မ မကြိုက်တဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှိနေပေမယ့် ကျွန်မ သူ့အပေါ် အချစ်တွေ မလျော့ခဲ့ဘူး။

အမြဲသူ့ရဲ့ အနားမှာ ရှိနေ ပေးခဲ့တယ် …။သူ့ကလည်း ကျွန်မအပေါ် သစ္စာရှိတယ်။ကျွန်မကလွဲပြီး ဘယ်မိန်းခလေးမှ စိတ်မဝင်စား အလေး မပေးခဲ့ဘူး။ဒါတွေက ကျွန်မသူ့ကို မခွဲရက် ဖြစ်ခဲ့ရတာတွေပါ …။သူနဲ့ ကျွန်မ ရန်ဖြစ်စကားများလည်း ခဏပဲ (၃)နာရီထက်မပို ဘူး။ပြီးရင် ပြန်ချော့ ပြန်ချစ်ကြတာပါပဲ။ဒီလိုနဲ့ ချစ်သူသက်တမ်း (၅) လပြည့်လာပါတော့တယ် …။အချစ်တွေ သံယောဇဉ် တွေ တဖြည်း ဖြည်း တိုး လာခဲ့တယ်။ သူကလည်း ကျွန်မကို အပြည့်ဝယုံကြည်ခဲ့ပါတယ် …။သူစိမ်းယောကျာ်းလေး တစ်ယောက်နဲ့ ကျွန်မ လက်တွဲ လျှောက်နေ ရင်တောင် သူကကျွန်မ သူငယ်ချင်းလို့ပဲ ထင်တယ်တဲ့ သေတာတောင် ကျွန်မသူ့အပေါ် သစ္စာမဖောက်ဘူးဆိုတာ သူယုံတယ်တဲ့။

ဒါ ကျွန်မအပေါ် သူထားတဲ့ ယုံကြည်မှုပါ ။ကျွန်မဘက်ကလည်း ဘယ်တုန်းကမှ သူ့အပေါ် သစ္စာမဖောက်ခဲ့သလို ဘယ်ယောကျာ်းလေး နဲ့မှလည်း အရေးတယူ အရောတဝင် မနေခဲ့ဘူး …။သူလည်း ဒီလိုပါပဲ သစ္စာတရားက ပြောစရာမလိုအောင်ကို ပြည့်ဝခဲ့ပါတယ် …။ကျွန်မ (facebook account password) မှန်သမျှ သူသိသလို ကျွန်မ စိတ်ဆိုး စိတ်ကောက်ဖြစ်တိုင်း သူကျွန်မ (account)ထဲဝင်ပြီး (only me)နဲ့ သူပြောချင်တဲ့ စကားတွေကို (status) ထဲတင်ထား တက်တယ်လေ …။ကျွန်မ စိတ်ဆိုးပြေလို့ လိုင်းပေါ်တက်ရင် ကျွန်မ (wall)မှာ သူ့(only me)ကနေ တင်ထားတ ဲ့စာတွေ့မှ ကျေနပ်တယ်။သူ့ချော့ထားတဲ့ စာတွေ့မှ သူ့ကို စိတ်ဆိုးပြေတက်တယ်။

ဒါသူသင်ပေးထားတဲ့ ကျွန်မ အကျင့်တွေပေါ့..။ဒီလိုနဲ့…ကျွန်မ သူ့အတိတ်က ဒဏ်ရာတွေကို ကျွန်မလက်နဲ့ ဖေးမပေးလိုက် ကုသပေးလိုက် ပေါ့။ သူကလည်း ကလေးဆန်တဲ့ ကျွန်မကို အစစအရာရာ သည်းခံပေးလိုက်နဲ့ အချစ်တွေ ခိုင်မြဲခဲ့ကြတယ် …။တနေ့…………မထင်မှတ် ထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးတခု ကျွန်မတို့ ဘဝထဲ ဝင်လာခဲ့တယ် …။ကျွန်မ အရမ်းမေ့တက်လာခဲ့တယ်။တခုခုဆို အလိုမကျ ဒေါသတွေ ထွက် ခဲ့၊ သူ့ကိုလည်း ဘာပဲလုပ်လုပ် အကောင်းမမြင် အပြစ်တွေ တင်နေမိတယ် …။အိမ်က မိသားစုနဲ့လည်း အဆင်မပြေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ကျွန် မကို ကျွန်မဘာတွေ ဖြစ်နေလဲကို မသိတော့တာ …။ကျွန်မ သူချိန်းထားရင်လည်း သွားချင်မှ သွားတယ်။

သူပြောထားတဲ့ စကားတွေကိုလည်း မြေ့ပီး သူ့ကိုပြသာနာတွေ ရှာမိတယ်။ (၁) လလောက်ကြာတော့ သူကျွန်မကို စကားစလာတယ် …။ကျွန်မကို သူကပြောတယ် ။ ကလေး မင်းအခုတလော ကိုကိုနဲ့ စိတ်ချင်းဝေးနေသလိုပဲ……မင်း ကိုကိုချိန်းလိုက်တိုင်း အလေးနက် မထားဘူး အမြဲမေ့နေတယ်……မင်း ကို့ကိုကို ချစ်သေးရဲ့လား……တဲ့ …။ကျွန်မ စိတ်အရမ်း ဆိုးသွားခဲ့တယ်…………ငါ့ကို……ဘာလို့ မယုံကြည်တာလဲ ငါဒီလောက်ထိ သူ့အပေါ်ချစ်တာ ကိုလို့တွေးပြီး မျက်ရည်တွေ ကျလာခဲ့တယ် …။သူကလည်း သူပြောမိတဲ့ စကားတ ခွန့်အတွက် သနားသွားမိတယ် ထင်တယ် သူ့ရင်ခွင် ထဲ ထည့်ပြီး ငိုနေတဲ့ ကျွန်မကို နှစ်သိမ့်ရင်း …။

ကိုကို စကားပြော မှားသွားတယ်တဲ့ ကလေးကို ငိုအောင် လုပ်မိပြီ ကလေး ကို့ကိုကို ဒီလောက်ထိ ချစ်တာ ကိုကိုသိရက်နဲ့ကွာ………ဆိုပြီ သူ့ကိုယ်သူ ဒေါသတွေထွက် အကြိမ်ကြိမ် ရေရွတ်နေမိတယ် …။ဒီလိုနဲ့…………တစ်ရက်ပြီး တစ်ရက် ကျွန်မအခြေနေက ပိုပိုဆိုးလာ ပါ တယ်။ခေါင်းက အရမ်းနာကျင် ကိုက်ခဲတဲ့ အချိန်တွေဆို သူနဲ့ တွေ့တိုင်း အော်ဟစ် ပြသာနာရှာနေမိတယ် …။ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ် ဆေးခန်းပြဖို့ ဆေးစစ်ဖို့ …။အရင်ကဆို သူပါမှ အပြင်ထွက်လေ့ရှိတဲ့ ကျွန်မ သူ့ကို အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်မ မခေါ်ခဲ့။သူငယ်ချင်းအိမ် သွားလည် ဖို့ဆိုပြီး ဆေးစစ်ဖို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာခဲ့တယ် …။

ကျွန်မ မျက်လုံးတွေ ဝေဝါးပြီး အမည်မဖော်လိုတဲ့ နာကျင်မှု့ နဲ့အတူ မျက်ရည်တွေ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက် ကျလာပါတယ် …။ဆေးစစ်ချက် အ ဖြေ စာရွတ် အပေါ် ကျွန်မ မျက်ရည်တွေ ရွှဲစိုစေခဲ့တယ် …။ကျွန်မမှာ ဦးနှောက် သွေးယိုစိမ့်တဲ့ ရောဂါရနေပြီးတဲ့…တဖြည်းဖြည်း အသိ ညဏ်တွေ ဆုံးရူံး ရတော့မယ်တဲ့ …။ဆရာဝန်က ကျွန်မကို သနားလို့ အဖြေကို မပြောချင်လို့ အိမ်ကလူကြီး မိဘကိုခေါ်ခိုင်းပြီး ဆေးကုသ ခံယူဖို့ ပြောတယ် …။ဒါပေမယ့် ကျွန်မ အိမ်ကလူကြီးတွေကို စိတ်မဆင်းရဲစေချင်လို့ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း ကြိတ်မှိတ်ပြီး ခံစားခဲ့တယ် …။ကျွန်မ သိတာပေါ့ ဒီရောဂါက အလွန်ဆုံးခံရင် (၅)လ (၆)လပဲဆိုတာ …။

ကျွန်မ စိတ်ကို ပြန်တင်းပြီး နောက်ဆုံးအချိန်အတွက် ပြင်ဆင်မယ်ဆိုပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ့တယ် …။အဲ့ဒီနေ့ ……တနေ့လုံး ကျွန်မ သူ့ကို ဖုန်း မဆက်ပဲ အိပ်ယာထဲမှာ ဘာဆက်လုပ်ရင် ကောင်းမလဲ စဉ်းစားနေခဲ့မိတယ် …။ကျွန်မ ကြောက်မိတာ သေရမှာကို မဟုတ်ဘူး။ကျွန်မ သိပ် ချစ်ရတဲ့ ကျွန်မချစ်သူကို ကျွန်မအတွက် ခံစားပြီး ကျန်နေခဲ့ရမှာကိုပါ။ကျွန်မ အဲ့အချိန်တုန်းကလေ သူ့ရင်ခွင်ထဲဝင်ပြီး အားရပါးရ ငိုပစ်ချင် ခဲ့တာပေါ့ …။ဒါပေမယ့်လေ…ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်..။ ကျွန်မ အချိုးတွေ ပြောင်းလာတယ်။ သူ့အပေါ်သူ့နဲတွေ့တဲ့အခါ ကိုက်လိုက်တဲ့ ခေါင်းတွေက အပ်တွေနဲ့ တူတွေနဲ့ ထုနေသလိုကို ခံစားရတာ …။အဲ့အချိန်တွေဆို ကျွန်မ သူ့ကို ပြသာနာရှာတယ်။

နင်တွေ ငါတွေ သုံးပြီးတော့ မပြောစဖူး သူ့ကိုပြောလာတယ်။အဲ့ဒီအချိန်တွေဆို သူမျက်နှာမကောင်းဘူး မျက်ရည်တွေ ဝဲတက်နေတယ် ဆို တာ ကျွန်မ သတိထားမိတယ် …။ကျွန်မလေ သူ့ကို အဲ့လို စိတ်ထဲမပါတာတွေ ပြောမိလိုက်တိုင်းအက်စစ်နဲ့ ရင်ဘတ်ကို ပတ်သလို ခံစားနေ ရတာပါ …။ကျွန်မ အိမ်ကလူတွေ သိပ်မမှတ်မိချင်တော့ဘူး……………နာမည်တွေ မေ့သရောင် ရှိလာနေတယ်……………အမျိုးတွေဆို လမ်းမှာတွေ့ရင် သူတို့ လာနုတ်ဆက်ရင် မသိသလို ပြန်ကြည့်နေမိတယ် …။အိမ်က မေမေက ကျွန်မကို မသကာင်္လို့ အခန်းထဲ ဝင်ရှာတယ်။ ကျွန်မ ကျောင်းက ပြန်လာတော့ မေမေက ကျွန်မကိုပြေးဖတ်တယ် …။ငါ့ သမီးလေး…ငါ့သမီးလေး…ဆိုပြီး ဆို့နင့်ပြီး

စကားပင်မပြောနိုင် ငိုနေမိပါတော့တယ် …။ကျွန်မလည်း မေမေ့ကို ဖတ်ပြီး သိုးဝှတ်ထားသမျှ ရင်ဘတ်တခုလုံးကို ဖွင့်ချလို့ အော်ငိုလိုက် ပါတော့တယ် …။မေမေ့လက်ထဲက ကျွန်မ သောက်နေကျ အကိုက်ခဲပျောက်ဆေးတွေနဲ့ ဆေးစစ်ထားတဲ့ အဖြေလွှာကို ဆုတ်ကိုင်ထား တယ် …။မေမေအရင်က တားတယ်။အကိုက်ခဲ ပျောက်ဆေးတွေ အားမကိုးနဲ့ ဆေးခန်းပြပါဆို ကျွန်မ ပေတေပြီး နေတယ်။ခေါင်းမူးတယ် အိပ်မပျော်ဘူး ဆိုတာနဲ့ အကိုက်ခဲပျောက်ဆေးတွေ အားကိုးပြီး နေခဲ့တယ် …။အခု အဲ့ဆေးတွေက ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မ ချစ်ရသူတွေကို သေကွဲ ကွဲစေခဲ့ပြီလေ……ဒီလိုနဲ့………ကျွန်မ အသိညဏ်တွေ ယို့ယွင်းလာခဲ့ပြီးလေ …။ကျွန်မ ကိုကို့ ကို တနေ့ တွေ့ဖို့ ချိန်လိုက်ပါတယ်။

သူနဲ့ အဆက်သွယ်ဖြတ်ထားတာ ကြာပီလေ (၂)လတောင်ရှိတော့မယ် …။သူဖုန်းဆက်မှာဆိုးလို့ ဆင်ကဒ်တွေ ဖြုတ်သိမ်းထား ခဲ့တယ် လိုင်းမတက်ပဲ အိမ်ထဲမှာပဲ ပုန်းနေခဲ့တယ်။မေမေ့ကိုလည်း သူငယ်ချင်းတွေက မေးရင် ခရီးထွက်နေတယ်လို့ ဖြေပေးဖို့ မှာထားခဲ့တယ် …။မေမေကလည်း ကျွန်မခံစားနေရတာကို သိတော့ အစစအရာရာ လိမ်ပေးခဲ့တယ် …။သူ့ကို တနေ့မှ………………မေ့မရခဲ့ဘူး။ ပြင်းထန်လာတဲ့ ရောဂါကြောင့် ကိုကို့ကို မမေ့သေးခင် ကျွန်မတွေ့သင့်တယ်လို့ ဆိုပြီး ကျွန်မ သူ့ဆီ အရဲစွန့်ပြီး ဆက်သွယ်ခဲ့တယ် …။သူနဲ့ တွေ့နေကျ ပန်းခြံမှာပဲ ချိန်းလိုက်ပါတယ်………………ကျွန်မထက် သူကအရင် ရောက်နေခဲ့တယ်။

သူ့ကို မြင်မြင်ချင်း ပြေးဖတ်ချင်မိတာ အရမ်း…ပဲ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ မျက်နှာကို တင်းတင်းထားပြီး …။ရှင်တောင် ရောက်နေပြီကို “လို့ ပြောလိုက်တယ်။သူကျွန်မဘက်ကို လှည့်ကြည့်တဲ့အချိန် သူ့မျက်နှာမှာ မျက်ရည်တွေနဲ့ ကျွန်မရင်တွေ ကြေမွသွားမိတယ် …။ကလေး……နေကောင်းလား စာတွေ ရနေပြီးလားတဲ့ကိုကို့ကိုတောင် ပစ်ထားပြီး စာတွေ ကြိုးစားနေတာဆိုတော့ ငါ့ကလေးက စာတွေ အရမ်း……ပိုင်နေမှာ သေချာနေတယ် တဲ့ လေ …။သူ့ကို အဆက်သွယ်မဖြတ်ခင် ကျွန်မသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ သူ့ကို ပြီးစလွယ် မှာခဲ့တာရှိတယ်လေ …။ကျွန်မ နိုင်ငံခြားမှှာ ကျောင်းဆက်တက်ဖို့ စာတွေလုပ်ရမယ်

ဒါကြောင့် ကိုကို့ကို အဆက်သွယ် ဖြတ်မယ်လို့ ဆိုပြီးပေါ့…ကျွန်မ မငိုမိအောင် အားတင်းလိုက်တယ် …။သူအရမ်းပိန်သွားတယ်။ မျက်တွင်း တွေ ချိုင့်နေတယ် နှုတ်ခမ်းတွေလည်း ဖြူဖတ်နေတာပဲ..။ ကျွန်မ ဘာမှမပြောပဲ သူ့မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်တယ် …။ပြီးမှ…….ကိုကို ကျွန်မကို မေ့လိုက်တော့ ဆိုပြီး စပြောလိုက်တယ် …။ကျွန်မ……ရှင်နဲ့ ဆက်မတွဲနိုင်တော့ဘူး……ရှင့်ကြောင့် ကျွန်မ အချိန်တွေ အကုန် မခံနိုင်ဘူး………ရှင်က ကျွန်မဘဝအတွက် အထောက်အကူ မဖြစ်စေဘူး …။ကျွန်မ ရှင့်ကို စိတ်ကုန်ခဲ့တာ ကြာနေပြီး……စိတ်မပါပဲ …တွဲ နေရတာ ကျွန်မ အရမ်းပင်ပန်းနေပါပြီ……ဒါကြောင့် ရှင့် အဝေးဆုံးကို ထွက်သွားပေးပါ လို့ ပြောလိုက်တယ် …။

သူလေ လုံးဝမယုံနိုင်ဘူးထင်တယ်။ကျွန်မကို…ကလေးရယ်……………မနောက်ပါနဲ့…ကလေး ပစ်ထားခဲ့တဲ့ (၂) လမှာ ကိုကိုသေမတက် ခံစားခဲ့ရတာပါ …။ကလေးကို ဆက်သွယ်ချင်ပေမယ့် ကလေးစိတ်အနှောက်ယှတ် ဖြစ်မှာဆိုးလို့ ကိုကိုအဆက်သွယ်တောင် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး …။(only me)နဲ့ ကလေးကိုလွမ်းတိုင်း စာတွေ ရေးထားတာ အများကြီးပဲ ကလေးရယ် ကို့ကို မနောက်ပါနဲ့ ကွာဆိုပြီး ဖတ်မလို့ လက်ကို ကမ်းလိုက်တဲ့အခါ ကျွန်မ ခါးခါးတီးတီး သူ့လက်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်တယ် …။ကျွန်မ………အသားကို မထိနဲ့ ဆိုပြီးသူအရမ်းအံ့သြ သွား တယ်။ကျွန်မ တရစပ် သူ့ကိုပြောလိုက်တယ် …။ငါ့……အနားက နင်ထွက်သွားပေးပါ ငါနင့်ကို ……မလိုအပ်တော့လို့ပါ………

နင့်ရဲ့ ……ချုပ်ချုယ်မှုတွေကို ငါမုန်းနေပီ……ငါ့ကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးပါ …။နင့်……လမ်းနင်လျှောက်ပါတော့ လို့ အော်ငိုပြီး မောင်းထုတ် ပစ်လိုက်တယ်………သူ……ကျွန်မငိုနေတာကို သူမကြည့်ရင်တော့လို့ …။အင်ပါ………မင်းမငိုပါနဲ့ ငါထွက်သွားပေးပါ့မယ်……ငါနား လည်ပါပြီး……မင်ပျော်ရွှင်ဖို့……မင်းဖြစ်ချင်တာ ဖြစ်ရဖို့ ငါထွက်သွားပေးပါ့မယ် ဆိုပြီး သူကျွန်မနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်ကို လှည့် ထွက် သွားခဲ့ပါတယ် …။တစ်စတစ်စ ဝေးကွာသွားတဲ့ သူ့ကျောပြင်ကို မျက်စိတဆုံး ကျွန်မ ငေးကြည့်ရင်း ရူးမတက် ကျွန်မ ငိုကြွေးနေမိတယ် …။အတွေးတွေ ထဲမှာ အရင်က ကိုကိုနဲ့ကျွန်မ စနောက်တိုင်း ပြောခဲ့ဖူးကြတဲ့ စကားတချို့ ပြန်ကြားယောင်နေမိတယ်……

ကိုကိုနဲ့……ကလေးအခုလိုတွေ ချစ်နေမိတာ မကောင်ဘူးနော် …။အရမ်း……ချစ်နေရင် သေကွဲ ဒါမှမဟုတ် ရှင်ကွဲ ကွဲရတက်တယ်………ကိုကိုရဲ့ ဆိုပြီး ကျွန်မ စနောက်တိုင်း ကိုကိုက မဟုတ်တာ……မပြောနဲ့ ပေါက်ကရတွေ ဆိုပြီး ကိုကို စိတ်တိုခဲ့ရတာလေးတွေပါ …။ခုတော့ …ဒီစကားတွေ တကယ်ဖြစ်လာပြီး ကိုကိုရယ်…ကျွန်မအတွေးတွေ ရပ်ပြီး အမြင်တွေ ဝေဝါးလာပြီး …… ကျွန်မ ခေါင်းတွေအရမ်း ကိုက်ခဲ့ လာပြီး မရတော့ဘူး…… ကျွန်မ မျက်လုံးထဲ အမှာင်ရိပ်တွေ လွှမ်းသွားခဲ့ပြီ …။ကျန်မ……… အဖြူရောင်… အခိုးငွေ့တွေ ကြားမှာ မျောလွှင့် နေတယ် အဲ့အချိန် ကိုကို့ကို ဖျက်ကနဲ တွေ့လိုက်တယ် ကျွန်မ ကို့ကို ကို အော်ခေါ်နေတယ် …။

ကိုကို ကျွန်မကို ပြုံးပြီး လှည့်ကြည့်နေတယ်…..ကိုကိုဆီ ပျော်ပြီး ကျွန်မ ကလေးတစ်ယောက်လို ပြေးလိုက်တယ်………ကိုကို ရုတ်တရတ် ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပါတယ် …။အဲ့အချိန် ကျွန်မ ကိုကိုဆိုပြီး ကလေးတစ်ယောက်လို့ လိုက်အော်ခေါ်လို့ ကိုကိုပြန်လာပါတော့ဆိုပြီး ငိုနေမိတယ် …။ဒါပေမယ့် ………ကိုကိုမရှိတော့ဘူး ။ ကျွန်မ အသားကုန် အော်ဟစ်ပြီး အော်ခေါ်နေမိတယ် ကိုကို ကျွန်မဆီ ပြန်လာဖို့…ကျွန်မ …………လန့်နိုးလာတယ် ကျွန်မ သတိရလာတော့ ဆေးရုံမှာ သတိလစ်နေတာ (၃) ရက်ရှိနေပြီးတဲ့ …။အော်………ငါအိမ်မက် မက်နေတာကို !!!!!!!မေမေက… ကျွန်မအနားမှာ ရှိနေတယ် …။

ပြီးတော့………ကျွန်မ မမှတ်မိ တော့တဲ့ လူ လေးငါးယောက်လောက် ကျွန်မ ကုတင်နားမှာ မျက်ရည်စတွေနဲ့…………ရပ်နေကြတယ်။ မေမေကလွဲပြီး……ကျန်တာ ဘယ်သူ့ကိုမှှ ကျွန်မ မမှတ်မိတော့ဘူး …။အဲ့လူတွေထဲက ကျွန်မနဲ့ သက်တူရွယ်တူ မိန်းခလေးတစ် ယောက်က နင့်……ကိုကို ဆုံးပြီးတဲ့ …။ နင့်အတွက် ………စာလေးတစ်စောင် ပေးသွားတယ် “တဲ့ ဆိုပြီး ကျွန်မ လက်ထဲ စာတစ်စောင် ကမ်းပေးလာတယ် …။ကျွန်မ အသက်ရူတွေ ခဏရပ်သွားတယ်…မဖြစ်နိုင်ဘူး ဘာလို့ ကိုကိုက သေရမှာလဲ………သေရမဲ့ သူကငါလေ……ငါပဲဟာ ဆိုပြီး ကျွန်မ အော်ဟစ်နေတာ ကို မေမေမကြည့်ရက်တော့လို့ အခန်းအပြင်ကို ထွက်သွားတယ် …။

ကျွန်မ.… မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ကို ဖြစ်နေမိတယ်…ကိုကို့ သူငယ်ချင်းလို့ ထင်ရတဲ့ မိန်းခလေး နဲ့ အကိုကြီးတစ်ယောက်က ….နင့်……ကို စိတ်ဆင်းရဲမှာစိုးလို့ ငါ့ သူငယ်ချင်းက ဖွင့်မပြောခဲ့တာ……သူ့မှာ အစာအိမ် ကင်ဆာ ဖြစ်နေတာ ကြာပြီဟ…နင့်…သူ့ကို အဆက်သွယ် ဖြတ်ထားတုန်းက သူအရူးတစ်ယောက်လို တမ်းတနေခဲ့ရတာ ………ဆိုပြီး ငိုသံပါပါကြီးနဲ့ ပြောပြတယ် …။ကျွန်မစာ အိတ်ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်တော့……………စာထဲမှာကလေး……(fb wall)မှာ ကိုကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ စာတင်ထားတယ်…ကလေးကြည့် လိုက်ပါ ..။ကလေးဒီစာကို ဖတ်နေတဲ့အချိန် ကိုကိုကလေးအနားမှာ……ရှိနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး……

ဒါကြောင့် ကိုကိုတောင်းပန်ပါတယ်…ကလေးရေ တဲ့ …။ကျွန်မ ကပျာကယာ လိုင်းဖွင့်ပြီး ကျွန်မwall ထဲဝင်ကြည့်လိုက်တော့ only meကတင်ထားတဲ့ စာတွေ အများကြီးတွေ့လိုက်ရတယ်…အဲ့မှာ ကျွန်မစာတွေ ဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ ကိုကိုက…ကလေးဖြစ်ချင်တဲ့ ဘဝကိုရဖို့ ဆက်လက်ကြိုးစားပါ…ကိုကိုက ကလေးအတွက် အမိူက်ဖြစ်နေခဲ့မှန်သိရင် အစောကတည်းက လက်လွတ်ခဲ့မှာပါ …။

အခုတော့ ကိုကိုရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ……… ကလေးမျက်ရည်ကို ကိုကိုတွေ့ခဲ့ရတယ်……ကိုကို ကလေး အပေါ် မကောင်းဘူးကွာ တဲ့ …။ကျွန်မ အသံထွက်ပြီး……အော်ငိုပစ်လိုက်တယ် ကိုကိုရယ် ဆိုပြီး………ကျွန်မ စာကိုဆက်ကြည့်တယ် …။ကလေး……ကိုကို ခရီး ထွက်ဦးမယ်…စောင့်နေနော်ကလေး အနားမှာ …အမြဲတမ်းရှိနေမယ် ကလေး ကိုကို့ကို လမ်းခွဲနိုင်တာ…… တကယ်တော်ပါပေ့တယ် ကိုကိုပြန်လာရင် …………ဆုချမယ်နော် …။ကလေးအတွက် …ကိုကို မလိုအပ်တော့ဘူးလို့ ပြောပေးလို့ ကိုကိုအခု စိတ်ချရပြီးလေအရမ်း ……ချစ်တယ် ကလေးရယ်တဲ့ …။ကျွန်မ…ထက် ကိုကိုအရင်သွားပြီးပေါ့……………

ကျွန်မ စာအဆုံးထိဖတ်ပြီးတာနဲ့……မှောင်မိုက်တဲ့ အရိပ် တစ်ခုအောက် ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ် …။နားထဲမှာ………မေမေ့ရဲ့ ငိုသံ……လူတွေ ကျွန်မ နာမည်ကို အော်ခေါ်သံ ကျွန်မနားထဲ ကြားတချက် …မကြားတချက်နဲ့ မသဲကွဲတော့ဘူး …။ကမ်းခြေလေးတစ်ခု သဲသောင်ပြင်မှာ ကျွန်မ လမ်းလျှောက်နေမိတယ်………………… အဲ့အချိန် ကျွန်မကို တစ်စုံ တစ်ယောက်က နောက်ကသိုင်းဖတ်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရ တယ် …။ကျွန်မ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ “ကိုကို” ကျွန်မ ကိုကို့ ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်လိုက်တယ် …။ဒီတခါ …သူကျွန်မအနားက ဘယ်တော့မှှ ပျောက်ကွယ်မသွားတော့ဘူးဆိုတာ……ကျွန်မ စိတ်က အလိုလိုသိနေပြီးလေ …။ကိုကို ပြုံးပြီး ကျွန်မကို ကြည့်နေတယ်………… ကျွန်မတို့ ဒီတခါ ဆုံဆည်းရပြီးပေါ့နော် …။

©ချစ်သောသူတိုင်း ပေါင်းဖတ်ရပါစေ …။ ။

REF:   LET  PAN

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *