သူေဌးႀကီးလီကာ ရွင္းျပတဲ့ “သင္ဘာေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္ထိ မေအာင္ျမင္ ေသးတာလဲ”ဆိုတာ

လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ အခြင့္ရွိတုန္း တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ခ်င္ပါရဲ႕ ၊ အခက္အခဲ နည္းနည္း ေတြ႕တာနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေၾကာင္းျပခ်က္ ေသာင္းေျ ခာက္ေထာင္နဲ႔ ဆုတ္လမ္းရွာ ထားျပန္တယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ေပါင္းစုံနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳ န္းတီးေနၾက ပါတယ္။ ေဟာင္ေကာင္ သူေ႒းႀကီး လီကာရွင္းက ေဟာေျပာပြဲ တစ္ခုမွာ ဒီလိုေျပာ သြားပါတယ္။အမ်ားဆုံးေတြ႕တတ္တဲ့ ဥပမာမ်ားကေတာ့…

၁။ပိုက္ဆံမရွာတတ္လို႔ ။

မွားတယ္။ အမွန္က ပိုက္ဆံ ရွာတတ္တဲ့ ဦးေနာက္မရွိလို႔ပါ။ စုလည္းမစုေ ဆာင္း တတ္လို႔။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လည္း တန္ဖိုးတ က္ေအာင္ မလုပ္လို႔၊ ေဝးေဝး လည္းမစဥ္းစားတတ္လို႔။

၂။ အရည္အခ်င္း မရွိလို႔ ။

မွားတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မွမေလ့ က်င့္ ဘူးဆိုရင္ ဘယ္သူက ေမြးကတဲက အရည္ အခ်င္းရွိတာလဲ၊ ဘယ္သူမွ ဘြဲ႕ရရခ်င္း အရည္အခ် င္းမ ရွိပါဘူး။ ဘယ္သူကမွလည္း အလုပ္လုပ္ခ်င္း မေအာင္ျမင္ပါ ဘူး။လူတစ္ေယာက္ ေအာင္ျမင္တဲ့ အတိုင္းအတာဟာ ဆုံး႐ူံးခဲ့တဲ့ ပမာဏနဲ႔ တိုက္႐ိုက္အခ်ိဳး က်တတ္ပါတယ္။ အလုပ္ကို နည္းနည္း လုပ္႐ုံနဲ႔ ပ်င္းသြားတယ္။ စာတစ္အုပ္ကို အ႐ြက္နည္းနည္းလွန္ ဖတ္လိုက္႐ုံနဲ႔ ၿငီး ေငြ႕ သြားတဲ့လူဟာ ဘယ္မွာ အရည္အခ် င္းလာရွိႏိုင္မွာလဲ။

၃။ စကားေျမ ပာတတ္လို႔။

မွားတယ္။ ဘယ္သူက ေမြးရာပါ စကားေျ ပာေကာင္းေနလို႔လဲ။ စင္ေပၚမွာ စကားေျပာေ ကာင္း တဲ့ လူမွန္သမွ် စင္ေအာက္မွာ ျအ ကိမ္ႀကိမ္ ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့ ရလဒ္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္တယ္။

၄။ အခ်ိန္မရွိလို႔။

မွားတယ္။ တစ္ ရက္တစ္ရက္ လက္ကိုင္ဖု န္းေဆာ့တဲ့ အခ်ိန္ ကိုတြက္ၾကည့္ပါ။ ဂိမ္းေဆာ့တဲ့ အခ်ိန္ ေတြကို တြက္ၾကည့္လိုက္ပါ။ စီမံခန႔္ခြဲမူ ပညာမွာ အခ်ိန္ကို စီမံခန႔္ခြဲမူ အတတ္ဟာ ပညာအပါဆုံးျ ဖစ္တယ္။ မယုံရင္ အခ်ိန္မွတ္တ မ္းေလးတစ္ခု မွတ္ၾကည့္ပါ။ ကိုယ္ဘာလုပ္လုပ္၊ အခ်ိန္ကို မွတ္ၾကည့္၊ ႏွစ္ပတ္ေ လာက္ မွတ္ၿပီးရင္ ကိုယ္မွတ္ ထားတာကို ျပတ္ဆန္းစစ္ၾကည့္၊ အလုပ္အရမ္း မ်ားပါတယ္ဆိုတဲ့ လူေတြေတာင္မွ အခ်ိန္တစ္ဝက္ေက်ာ္ဟာ အေရးသိပ္မႀကီးတဲ့ အရာေတြမွာ အခ်ိန္ပိုကု န္ေနတာကို ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။

၅။ ဝါသနာမပါလို႔။

မွားတယ္။ စားမယ္၊ ေသာက္မယ္၊ ဆိုင္ထိုင္မယ္၊ ပြဲလည္မယ္၊ ဘယ္လူငယ္မဆို ဝါသနာပါမွာပဲ။ အလုပ္ကို ပင္ပင္ပမ္း ပမ္းလုပ္မယ္။ အ ေႂကြးဆပ္မယ္။ ဘတ္စ္ကားတိုးစီးမယ္။ ဘယ္သူဝါသနာပါမွာလဲ။ ဝါသနာ ဆိုတာ တစ္ခုခုကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစား လုပ္လိုက္လို႔ ျ ပီးေျမာက္ သြားရင္ အဲဒီၿပီးေျမာ က္ျခင္းရဲ႕ အရသာကို ခံစားရင္ ဝါသ နာပါသြားတာပဲ။ ဝါသနာဆိုတာ ပ်ိဳးေထာ င္ရင္ ရပါတယ္။

၆။ စဥ္းစားျ ကည့္အုံးမယ္။

ဒါအမွားဆုံးပဲ။ အထူးသျဖင့္ မေသခ်ာရင္ ျခင္ေတာင္ မ႐ို က္တတ္တဲ့ လူတန္းစားအတြက္ ေျပာတာပါ။ ဘာပဲလုပ္လုပ္၊ တဝက္ေသ ခ်ာ တယ္လို႔ ထင္ရင္ စလို႔ရၿပီ။ ရာႏူန္းျပည့္ေသခ်ာတဲ့ အထိေစာင့္ေနရင္ အခြင့္အေရးက အဲဒီေနရာမွာ မရွိေတာ့ဘူး။ စဥ္းစားၾကည့္ အုံးမယ္။ စဥ္းစားရင္း စဥ္းစား ရင္းနဲ႔ အိုသြားတဲ့ လူေတြ မနည္းလွေတာ့ပါ။

သင္ဘာလို႔ မေအာင္ျမင္ေသးတာလဲ။ သင္ေရစုန္ေ မ်ာေနတယ္။ အႏူတ္ လကၡဏာ ေဆာင္တဲ့လူေတြ နဲ႔ ေပါင္းသ င္းေနပါတယ္။ တိုး တက္မူ အတြက္ ဦးေနာက္အေခ်ာက္မခံဘူး၊ လက္ထဲမွာ ပိုက္ဆံမရွိဘူး၊ မ်က္နာက်ေတာ့ အေသလိုခ်င္တယ္။ မိဘနဲ႔ ခြဲရမွာကိုေျ ကာက္တယ္၊ ေဆြမ်ိဳးေတြရဲ႕ စကားကို အၿမဲနားေယာင္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ ကို ဘယ္ေတာ့မွ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ရဲရဲ မခ်ရဲဘူး၊ ယဥ္ေက်းတယ္ ဆိုတာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ေရွး႐ိုးစြဲတယ္။ ဘဝကို ကံၾကမၼာေပးတဲ့ အတိုင္းပဲ အသက္ရွင္ခ်င္ တယ္။ ထိုးေဖာက္ဖို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မစဥ္း စားရဲဘူး။

အရင္းမစိုက္ထုတ္ပဲ အျမတ္ မ်ားမ်ားရတဲ့ အလုပ္ပဲလုပ္ခ်င္တယ္။ အိမ္မွာေအးေအးေ ဆးေဆးေနၿပီး လာဘ္လာဘ ေကာင္း ကင္ေပၚ ကေန က်လာမွာကို ေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္။ ထီေပါက္ဖို႔ေလာက္ပဲ အိမ္မက္ေစာင့္ေန တတ္တယ္။ အခြင့္ အေရး မႀကဳံဘူးလို႔ ခဏခဏ ျပစ္တင္ ေျပာဆိုတယ္။ တကယ္အခြင့္ ႀကဳံလာျပန္ေတာ့လည္း သင္မဖမ္းထားႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သင္ဖ မ္းကို မဖမ္းတတ္လို႔ပါ။ ဒါေတြေၾကာင့္ သင္ဆင္းရဲေနပါတယ္။

ဆင္းရဲေတာ့ စိတ္အားင ယ္တယ္။ စိတ္သိမ္ငယ္ ေတာ့ တြန႔္ဆုတ္တြ န႔္ဆုတ္ျဖစ္တယ္။ ဘာဆို ဘာမွ မလုပ္ရဲေတာ့ဘူး။ ဘာတစ္ခုခုမွ ကြၽမ္းက်င္ေအာင္လည္း တတ္ေျမာက္ေအာင္ မသင္ၾကားထားဘူး၊ အဆိုးဘဝသံသရာ ႀကီးထဲမွာ ဒီလိုပဲ တဝဲလည္လည္ ျဖစ္ေနတယ္။

Ref: WeChat

Aung Ko Latt

UNICODE

သူဌေးကြီးလီကာ ရှင်းပြတဲ့ “သင်ဘာကြောင့် အခုအချိန်ထိ မအောင်မြင် သေးတာလဲ”ဆိုတာ

လူတော်တော် များများဟာ အခွင့်ရှိတုန်း တစ်ခုခုတော့ လုပ်ချင်ပါရဲ့ ၊ အခက်အခဲ နည်းနည်း တွေ့တာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အကြောင်းပြချက် သောင်းေြ ခာက်ထောင်နဲ့ ဆုတ်လမ်းရှာ ထားပြန်တယ်။ အကြောင်းပြချက်ပေါင်းစုံနဲ့ အချိန်ဖြု န်းတီးနေကြ ပါတယ်။ ဟောင်ကောင် သူဋ္ဌေးကြီး လီကာရှင်းက ဟောပြောပွဲ တစ်ခုမှာ ဒီလိုပြော သွားပါတယ်။အများဆုံးတွေ့တတ်တဲ့ ဥပမာများကတော့…

၁။ပိုက်ဆံမရှာတတ်လို့ ။

မှားတယ်။ အမှန်က ပိုက်ဆံ ရှာတတ်တဲ့ ဦးနောက်မရှိလို့ပါ။ စုလည်းမစုေ ဆာင်း တတ်လို့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လည်း တန်ဖိုးတ က်အောင် မလုပ်လို့၊ ဝေးဝေး လည်းမစဉ်းစားတတ်လို့။

၂။ အရည်အချင်း မရှိလို့ ။

မှားတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မှမလေ့ ကျင့် ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူက မွေးကတဲက အရည် အချင်းရှိတာလဲ၊ ဘယ်သူမှ ဘွဲ့ရရချင်း အရည်အချ င်းမ ရှိပါဘူး။ ဘယ်သူကမှလည်း အလုပ်လုပ်ချင်း မအောင်မြင်ပါ ဘူး။လူတစ်ယောက် အောင်မြင်တဲ့ အတိုင်းအတာဟာ ဆုံးရူံးခဲ့တဲ့ ပမာဏနဲ့ တိုက်ရိုက်အချိုး ကျတတ်ပါတယ်။ အလုပ်ကို နည်းနည်း လုပ်ရုံနဲ့ ပျင်းသွားတယ်။ စာတစ်အုပ်ကို အရွက်နည်းနည်းလှန် ဖတ်လိုက်ရုံနဲ့ ငြီး ငွေ့ သွားတဲ့လူဟာ ဘယ်မှာ အရည်အချ င်းလာရှိနိုင်မှာလဲ။

၃။ စကားမေြ ပာတတ်လို့။

မှားတယ်။ ဘယ်သူက မွေးရာပါ စကားေြ ပာကောင်းနေလို့လဲ။ စင်ပေါ်မှာ စကားပြောေ ကာင်း တဲ့ လူမှန်သမျှ စင်အောက်မှာ အြ ကိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့တဲ့ ရလဒ်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်တယ်။

၄။ အချိန်မရှိလို့။

မှားတယ်။ တစ် ရက်တစ်ရက် လက်ကိုင်ဖု န်းဆော့တဲ့ အချိန် ကိုတွက်ကြည့်ပါ။ ဂိမ်းဆော့တဲ့ အချိန် တွေကို တွက်ကြည့်လိုက်ပါ။ စီမံခန့်ခွဲမူ ပညာမှာ အချိန်ကို စီမံခန့်ခွဲမူ အတတ်ဟာ ပညာအပါဆုံးြ ဖစ်တယ်။ မယုံရင် အချိန်မှတ်တ မ်းလေးတစ်ခု မှတ်ကြည့်ပါ။ ကိုယ်ဘာလုပ်လုပ်၊ အချိန်ကို မှတ်ကြည့်၊ နှစ်ပတ်ေ လာက် မှတ်ပြီးရင် ကိုယ်မှတ် ထားတာကို ပြတ်ဆန်းစစ်ကြည့်၊ အလုပ်အရမ်း များပါတယ်ဆိုတဲ့ လူတွေတောင်မှ အချိန်တစ်ဝက်ကျော်ဟာ အရေးသိပ်မကြီးတဲ့ အရာတွေမှာ အချိန်ပိုကု န်နေတာကို တွေ့ရတတ်ပါတယ်။

၅။ ဝါသနာမပါလို့။

မှားတယ်။ စားမယ်၊ သောက်မယ်၊ ဆိုင်ထိုင်မယ်၊ ပွဲလည်မယ်၊ ဘယ်လူငယ်မဆို ဝါသနာပါမှာပဲ။ အလုပ်ကို ပင်ပင်ပမ်း ပမ်းလုပ်မယ်။ အ ကြွေးဆပ်မယ်။ ဘတ်စ်ကားတိုးစီးမယ်။ ဘယ်သူဝါသနာပါမှာလဲ။ ဝါသနာ ဆိုတာ တစ်ခုခုကို ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်လိုက်လို့ ြ ပီးမြောက် သွားရင် အဲဒီပြီးမြော က်ခြင်းရဲ့ အရသာကို ခံစားရင် ဝါသ နာပါသွားတာပဲ။ ဝါသနာဆိုတာ ပျိုးထော င်ရင် ရပါတယ်။

၆။ စဉ်းစားြ ကည့်အုံးမယ်။

ဒါအမှားဆုံးပဲ။ အထူးသဖြင့် မသေချာရင် ခြင်တောင် မရို က်တတ်တဲ့ လူတန်းစားအတွက် ပြောတာပါ။ ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ တဝက်သေ ချာ တယ်လို့ ထင်ရင် စလို့ရပြီ။ ရာနူန်းပြည့်သေချာတဲ့ အထိစောင့်နေရင် အခွင့်အရေးက အဲဒီနေရာမှာ မရှိတော့ဘူး။ စဉ်းစားကြည့် အုံးမယ်။ စဉ်းစားရင်း စဉ်းစား ရင်းနဲ့ အိုသွားတဲ့ လူတွေ မနည်းလှတော့ပါ။

သင်ဘာလို့ မအောင်မြင်သေးတာလဲ။ သင်ရေစုန်ေ မျာနေတယ်။ အနူတ် လက္ခဏာ ဆောင်တဲ့လူတွေ နဲ့ ပေါင်းသ င်းနေပါတယ်။ တိုး တက်မူ အတွက် ဦးနောက်အချောက်မခံဘူး၊ လက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူး၊ မျက်နာကျတော့ အသေလိုချင်တယ်။ မိဘနဲ့ ခွဲရမှာကိုေြ ကာက်တယ်၊ ဆွေမျိုးတွေရဲ့ စကားကို အမြဲနားယောင်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ် ကို ဘယ်တော့မှ ဆုံးဖြတ်ချက်ရဲရဲ မချရဲဘူး၊ ယဉ်ကျေးတယ် ဆိုတာကို အကြောင်းပြုပြီး ရှေးရိုးစွဲတယ်။ ဘဝကို ကံကြမ္မာပေးတဲ့ အတိုင်းပဲ အသက်ရှင်ချင် တယ်။ ထိုးဖောက်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မစဉ်း စားရဲဘူး။

အရင်းမစိုက်ထုတ်ပဲ အမြတ် များများရတဲ့ အလုပ်ပဲလုပ်ချင်တယ်။ အိမ်မှာအေးအေးေ ဆးဆေးနေပြီး လာဘ်လာဘ ကောင်း ကင်ပေါ် ကနေ ကျလာမှာကို မျှော်လင့်နေတယ်။ ထီပေါက်ဖို့လောက်ပဲ အိမ်မက်စောင့်နေ တတ်တယ်။ အခွင့် အရေး မကြုံဘူးလို့ ခဏခဏ ပြစ်တင် ပြောဆိုတယ်။ တကယ်အခွင့် ကြုံလာပြန်တော့လည်း သင်မဖမ်းထားနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သင်ဖ မ်းကို မဖမ်းတတ်လို့ပါ။ ဒါတွေကြောင့် သင်ဆင်းရဲနေပါတယ်။

ဆင်းရဲတော့ စိတ်အားင ယ်တယ်။ စိတ်သိမ်ငယ် တော့ တွန့်ဆုတ်တွ န့်ဆုတ်ဖြစ်တယ်။ ဘာဆို ဘာမှ မလုပ်ရဲတော့ဘူး။ ဘာတစ်ခုခုမှ ကျွမ်းကျင်အောင်လည်း တတ်မြောက်အောင် မသင်ကြားထားဘူး၊ အဆိုးဘဝသံသရာ ကြီးထဲမှာ ဒီလိုပဲ တဝဲလည်လည် ဖြစ်နေတယ်။

Ref: WeChat

Aung Ko Latt

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *